Ne iş yapıyorsun: İşsizim ben

1993 sonbaharıyla başladığım okul hayatımın sonunda en büyük hayallerimden biriydi üniversiteyi bitirip iş sahibi olmak ama kazın ayağı öyle değilmiş :) O yıldan beri hala okuyorum ki ilki daha sonra bir sebeple bırakmak zorunda  kaldığım Açıköğretim Üniversitesi olmak üzere kayıtlı olduğum  3. üniversite şu an ki :) Diplomamı 2011'de  kaptım ve hemen iş armaya başladım 

2011 yazında mezun olmamla birlikte okuduğum bölüm sebebiyle iş şansım az olmakla beraber bir iki iş başvurusu girişimim daha ilk saniyesinde navakt oldu ki o an anlamaya başladım macera yeni başlıyordu :)

Birinde yeni mezun olmama rağmen 3-4 yıl tecrübem yok diye reddedilmiştim diğerinde ise aynı bahane önüme sürülmekle birlikte araya giren yakinim yüzünden direkt red yerine türlü türlü bahanelerle beni caydırma yoluydu ama en büyük işsizliklerimden birini o an yaptım ve inatla işi isteyince önce 2-3 ayı denenip daha sonra beğenilirsem aylığı 100 TL'den(He ya yanlış okumadın yazıyla yazayım da emin ol "YÜZ TÜRK LİRASI" ) işe başlamak gibi bulunmaz ve cazip(?) bir teklif aldım :) O an neler söylediğimi hayal bile edemezsiniz :) :) :)

Zamanla bana sorulan "Ne iş yapıyorsun?", "Mesleğin ne?" gibi sorulara verdiğim "İşsizim" cevabıyla farkettim ki aslında bir mesleğim var: İşsizlik :)
Hatta bu konudaki en güzel anım askerliğimin son günü bölük komutanı olan yüzbaşıyla yaptığımız son görüşmedir. Kısa dönem olmama rağmen verilen görev yüzünden yaşadığım stres ve üniversite mezunu olmam yüzünden uğradığım mobbingler sonucu patlamaya hazır bomba durumundaydım ve tam da o görüşmede patladım :) Önce bahsettiiğim mevzular yüzünden yumuşak bir sesle ama sert sözlerle girişim ile adam bir şoka girdi ki beni sakinleştirmeye çalıştı ki sonrasında gelişen muhabber şöyleydi:

- Sizler üniversite okumuş insanlarsınız, vatani görevinizi layıkıyla yaptınız herbirinizin dışarda bir hayatı, bir işi vardı. Hayatınızla alakasız bir durumdaydınız burada belki ama şimdi gidip hayatınıza döneceksiniz.(o an bana dönüp bakarak) Sen ne iş yapıyorsun?"

+ İşsizim ben!

- İşsiz mi?

+ Evet İşsiz!

- Üniversite mezunu değil miydin sen?

+ Evet üniversite mezunuyum

- Nasıl işin olmaz?(Şaşkın bie ifadeyle)

+ Ne yani bu ülkede üniversite bitiren herkes iş sahibi mi? Bitirdiğim bölüm yüzünden yapabileceğim meslek öğretmenlik ki dışarda yüzbinlerce atanamayan öğretmen var.

-..... 

(Adamın renk bir değişti söyleyecek sözde bulamadı :) )

Yaşadığım bu deneyimlerle birlikte anladım ki İşsizlik tam anlamıyla mesleğim olmuş sonra olaya iyi açısından bakmaya başladım ve durumu lehine çevirdim işte işsizliğin iyi tarafları:

1) Size "işsiz" diye sataşan arkadaşlarınızı "Benim esnek çalışma saatlerim var, senin gibi sabahın köründe kalmak zorunda değilim istediğim an kalkıp işe başlıyorum diye ezebilirsiniz :)

2) Sosyal ağlara acıklı fotoğraflarını atıp "emekliliğime daha 30 yıl var" gibi canımdan bezdiren bir işim yok :)

3) Yok haftasonu olsun, yok izin günüm olsun yada yıllık izin alayım da şunu yaparım gibi bir derdim de yok çünkü tamamıyla serbest durumdayım :)

4) Hiç bir geliriniz yok dolayısıyla "Sevgililer Günü şunu yapalım mı?" diye kafanızın etini yiyen bir sevgiliniz yok :) 

5) Yine geliriniz olmadığı için yok şu ödemeydi yok bu ödemeydi derken ikinci meslek olarak muhasebecilik yapmazsınız :D

6) Bir çok gencimizin azılı belası olan o meşhur "Evlenmeyecek misin?" sorusuyla muhatttap olmazsınız çünkü işsizlik evlenmemeniz için soruyu bloklayan süper bir sebeptir :)

 

Özgecan'ı sadece katilleri değil sizler de öldürdünüz!

 "Hem ben bir kez öldüm, 
   Bir kere daha ölürüm"*

     Haber bültenlerinde tecavüze uğrayıp sonra öldürüldüğü haberini görünce fark ettik onun da bu Dünya bizimle yaşadığını. Adı Özgecan Aslan, tıpkı Dünya'ya gözünü açtıktan 3 yıl sonra kendisinin yaşadığı o iğrenç olayın aynısını yaşayan Serpil Yeşilyurt gibi 20 yaşındaydı. Psikoloji okuyordu, kim bilir belki okulunu bitirince kendisine yapılmaya çalışılan ama becerilemeyince öldürülmesine sebep olan o iğrenç eyleme maruz kalan ve onun ki gibi  bir son yaşamadığı için kendini şanslı(?) görmesi gereken hem cinslerinin hayata tutunmasına yardım edecekti. 

   Sabah annesini yolladığı okulundan arkadaşıyla çıkmış aynı minibüsle evine dönüyordu. Arkadaş yolda indi Özgecan ise evine doğru yol alıyordu. Belki de başta söylediğim hayallerle aklı meşgulken birden aracın her zaman ki güzergahından çıkmış olduğunu gördü ve korktu. Kaçmaya çalıştı, bağırdı, yardım istedi ve günümüzde pek çok kadınımızın kendini korumak adına taşıdıkları tek silah olan biber gazıyla ondan kurtulmaya çalıştı. Sonra öldürüldü ve bedeni yakılarak yaşanan utancı verici eylem saklanmaya çalışıldı.

  Sonra yapılan bu vahşice eylemler üzerine "Artık yeter!" isyanı yükselmeye muhafazakarı, kemalisti, sağcısı, solcusu,  ünlüsü, ünsüzü, vs.  toplumun her kesiminden. Herkes artık yıllardır gördüğümüz taciz ve tecavüz haberlerinden bıkmış artık bu suçlara verilmesi gereken ağır ceza olan İDAM cezasının geri gelmesini istiyorlardı. 27 yıllık hayatımda ilk kez bu ilk ülke bir konuda bir olabildi diye şaşırmıştım ki yine her zamanki gibi elimize yüzümüze bulaştırdık bu konuyu da. Yılmaz Özdil(kendisinin ne kadar insan olduğunu o meşhur "kaçakçı" yazısından biliyoruz) ve Koray Çalışkan gibileri siyasi hırsları için iktidara ve kendini muhafazakar olarak tanımlayan kişileri suçladı. Yeni Akit gibi çalışanlarının ve okurlarının IQ seviyesinden şüphe duyduğum gazete(?) bu kez Soner Yalçın ve Uğur Dündar'a bu kızımız üzerinden mesaj çakmaya çalıştı. Sonra ortalık benzer mesajlarla doldu derken bu kez bir kadın köşe yazarı olan Cemile Bayraktar olayın Müslümanlıkla bağdaştırılma mevzusuna tepki için haklı ama üslubu sorunlu bir tweet attı ama ardından başka tweetler ile kendince ilk tweetindeki mevzuyu açıklamaya çalıştı ki bu kez Soner Yalçın'ın ODA TV sitesi ilk tweeti alarak olayı yine siyasi tartışmalara açmaya çalıştı. Kendini televizyon ile tanıdığımız Ali Tezel ise herhalde ölen kardeşimizin sadece siyasi tartışma için kullanılmasının yetersiz olduğunu düşündü ki bir de olaya mezhepsel ayrımcılık sosu kattı. Oysa biz aynı Ali Tezel'i 4 yıl önce baldızıyla yaşadığı ilişkiyi öğrenince kendisinden boşanmak isteyen karısını bıçaklayarak  6 ay uzaklaştırma cezası almıştı. Nihat Doğan denen insanın(?) attığı sonra aldığı tepki üzerine sildiği tweetler gibi konularla listeyi uzatıp bu saçmalıklarla bu kızımızı tekrar tekrar öldürmek istemiyorum. Taciz & tecavüz erkeklikle alakalı bir sorun. Dine, mezhebe, siyasi aidiyete indirgenemez(Olayı Türk-Kürd mevzusuna hala bağlayamamış olmaları da düşündürücü(!)). Bu kafaların bize tek ispat ettiği şey leş bir partizan olduklarıdır. Ayrıca olaya tepki gösterenlerin yine içinde kadına yönelik hakeretler içeren o... ç...., a.... s..., p.ç gibi seksist laflar etmesinin de yapılan eylemden pek bir farkı yok.

    Esas sorun Dünya'nın her ülkesinde olduğu gibi taciz ve tecavüze verilen cezanın az olması ve ne yazık ki bizim ülkemizde örnek aldığımız bir çok gelişmiş ülkelerden daha az. İdam mevzusuna gelirsek ben idamın o insanlara ödül olduğunu düşünüyorum çünkü erkekliğini iki bacağı arasında taşıdığına inanan o insanlara verilecek en iyi ceza hadım etmek olmalı. İdama karşıyım çünkü bu ülkede idamın olduğu dönemde ben tecavüz ettiği için idam edilen kimseyi duymadım ve idam denilince aklıma yaşı büyültülerek idam edilen 17 yaşındaki çocuktan başka biri gelmiyor bu ülkede. 

    "İbrahim ateşe atılana kadar, insanlar ateşin yakacağına inanıyorlardı Ancak o gün, ateş İbrahim'i yakmadı. Bizi ateşin yakacağına inandırmaya çalışıyorlar. Oysa biz, İbrahim'e inanmalıyız... " diye yazmıştı Tarık Tufan, Özgecan'ı da ateş yak(a)mamıştı belki de insan olamayacak o canlının aklından geçirdiği tüm kötülükleri yapmaya çalıştığı o saf ve temiz yüzlü kıza ateş bile kıyamadı. Ama Özgecan'ı o ateş değil kendi partizan tutumlarına alet etmeye çalışanlar yakıyor. Özgecan  bir kez kaybettik o sinsi hesaplarınıza meze yapıp defalarca öldürmeyin!!!

Not: Milliyet Gazetesinin Özgecan ve evinde sabah ölü bulunan 19 yaşındaki Ayşe Yılmaz'ın(haberin içinde amatör foto model olduğu konusuna girip) fotoğraflarını tık almak için oluşturduğu manken fotoğrafları albümü gibi albüm yapması iğrençliğini de anlayamıyorum.


*İsmail Kılıçarslan